بایگانی برای آبان, ۱۳۸۹

عریضه به نمایندگان واقعی ملت

آبان ۸م, ۱۳۸۹

از: همسر سید مصطفی تاجزاده شاکی از کودتاگران نظامی
به: هر خانه ملت نشینی که خود را نماینده واقعی مردم می داند

سلام

مستحضرید که این دومین مرحله از عریضه نویسی های اینجانب فخرالسادات محتشمی پور همسر آزاده دربند شاکی از کودتاگران نظامی،سید مصطفی تاجزاده است. ماه مبارک رمضان که به پایان رسید من به عریضه هایم خطاب به دادستان تهران پایان دادم. نه این که فکر کنید پاسخی گرفتم و یا این که از طرح سؤالاتم پشیمان یا ناامید شده ام. نه نه! نیک می دانم که پاسخ گویی متعلق به دوره اصلاحات بود که دولتش خود را برآمده از اراده ملت می دانست و دو قوه دیگر نیز متأثر از همان فضا خود را ملزم به پاسخگویی می دانستند. و این پاسخ به داخل و شهروندان پرسش گر تمرین خوبی بود برای این که به مقامات بین المللی هم دروغ گفته نشود. برای همین بهانه برای جنگ طلبان آمریکایی و خشونت طلبان در سطح جهان وجود نداشت و آنان نمی توانستند مدعی نقض حقوق بشر در کشورمان باشند. حالا که آن دوران سرآمده و خصوصا اینک پس از کودتا ، نه پاسخ ما را می دهند و نه خود را ملزم می دانند که پاسخ وکلایمان را بدهند. دادستان شهر ما به نمایندگی از دستگاه قضا و متأثر از حاکمان مست از قدرت، به جای پاسخ گویی به خانواده های مظلوم زندانیان سیاسی، بیشتر دوست دارد که آنان با هر شرایطی که دارند مثل پیری و بیماری و گرفتاری، پشت در دفترش به صف شوند و درخواست های شفاهی شان را مکتوب کنند و بدهند به آن سرباز پشت در که بفرستد مراحل اداری اش را طی کند و بعد اگر صلاح دانستند و به مصلحت نمی دانم کدام نظام بود، اقدام کند و اگر تشخیص ازمابهتران فشار بیشتر بر روی زندانی و خانواده اش بود، بی اعتنایی کند یا آنان را به سکوت در برابر ظلم و تسلیم در برابر امیال خود، تأکید می کنم امیال خودشان و همان از ما بهتران توصیه کند. این در حالی است که حقوق دان ها می گویند حقوق زندانی باید بدون درخواست خود و خانواده اش به او داده شود. ما که هنوز زندانی بودن عزیزدلمان را به رسمیت نمی شناسیم به دلیل همه روند غیرقانونی طی شده و به دلیل این که شاکی به جای متهمین کودتا دربند است! و شکایت ده ساله اش از آقای جنتی به دلیل مصونیت قضائی ایشان هنوز به مرحله رسیدگی نرسیده است. بنابراین آزادی فوری او را طالبیم و بس.

نمایندگان محترم!

شما که خودتان را نماینده واقعی مردم می دانید و در این زمینه شبهه ای ندارید همین برای من کافی است تا شما را مخاطب قرار بدهم و از شما سؤال کنم که چرا به وظایف نظارتی خود عمل نمی کنید؟ نظارت بر عملکرد قوه مجریه و قوه قضائیه که باید مستقل عمل کند و نمی کند و قضات مربوط به پرونده های سیاسی دیگر هیچ ابایی از اعلام وابستگی شان به نیروهای امنیتی ندارند. شما اگر به این وظیفه خطیر عمل کنید دیگر هیچ ظالمی به خود اجازه ظلم به کسانی که دیوارشان کوتاه است نمی دهد. شما در سوگندی که برای نمایندگی تان خورده اید پای بندی به حفظ حقوق ملت و خدمت به مردم ذکر شده است و شما طبق شرح وظیفه نمایندگی در برابر تمام ملت مسئولید و حق دارید که در همه مسائل داخلی و خارجی کشور اظهارنظر کنید و در بیان نظراتتان از مصونیت برخوردارید و اصل نود قانون اساسی نیز به ما شهروندان این رخصت را داده که شکایت از هر سه قوه را نزد شما بیاوریم تا رسیدگی کرده پاسخ دهید. من اینک به دنبال درخواست تحقیق و تفحصی که همسرم و دوستانش، زندانیان بند دو الف، ماه ها پیش از مجلس کرده بودند تا نحوه بازداشت و نگهداری غیرقانونی و بازجویی ها و رفتارهای خشن و غیرانسانی با آنان توسط سپاه را مورد بررسی قرار دهند و متأسفانه به جای رسیدگی به بایگانی سپرده شد، حق خود می دانم که از شما سؤال کنم چه ملاحظه ای برای مطرح نشدن این درخواست داشته اید و چرا وظیفه ذاتی نمایندگی تان را به دست فراموشی سپرده اید؟؟؟ بی تردید اگر این درخواست در زمان خود مورد توجه قرار می گرفت اینک تن بیمار همسر دلبندم اسیر شرایط نامطلوب قرنطینه اوین نمی شد.

نمایندگان واقعی ملت!

من از حق شهروندی خود استفاده می کنم تا شما را به وظیفه نمایندگی تان هشدار دهم و بخواهم که آن درخواست تحقیق و تفحص را به جریان بیندازید ونیز از مسئولین قوه قضائیه پرسش کنید چرا بیش از ۷۶ روز است که مدیر خدوم و اندیشمند غیور و دلسوز نظام و انقلاب سید مصطفی تاجزاده را در حالی که باید پس از عمل جراحی تحت نظارت و توصیه های پزشک متخصص باشد، در قرنطینه و محروم از حقوق اولیه اش نگاه داشته اند؟ این سؤال را امروز در پیشگاه ملت فهیم ایران از شما می کنم که حجتی باشد برای پرسش فردایم در پیشگاه خالق متعال و امیدوارم هم امروز پاسخگو باشید که فردا دچار ندامت و استیصال نشوید.

با احترام

فخرالسادات محتشمی پور همسر شاکی از کودتاگران نظامی سید مصطفی تاجزاده

۹/۸/۱۳۸۹

ارسال شده در یادداشت روز | نظرات (۰)

بیانیه سی و یکم خانوده های زندانیان سیاسی

آبان ۸م, ۱۳۸۹

به نام او که یادش شفای دل هاست

امروز پس از یک سال و چندماه که از حوادث پس از انتخابات می گذرد، هنوز اندرخم یک کوچه ایم. گویی رنج های خانواده های زندانیان سیاسی پایانی ندارد. گویی ناله های پیران و ضجه های خردسالان و اندوه جوانانمان، اکسیر حیات کسانی است که همسران و عزیزان ما را به بند کشیده اند. گویی پایمال کردن حقوق زندانیان سیاسی و فشار مضاعف و روزافزون بر خانواده های آنان برای دستگاه امنیتی کشور اسلامی مان، فرض و واجب است. چگونه است که در قوه قضائیه ما با وجود قضات مستقل و آزاده و قوانین پیشرفته مبتنی بر تعالیم قرآن، این چنین گستاخانه و بی پروا ابتدائی ترین حقوق انسان ها نقض می شود؟

متأسفانه امروز قضات مستقل و آزاده نادیده گرفته می شوند و قاضی وابسته و گوش به فرمان ترفیع می گیرد! رفتار دستگاه قضائی در حوادث اخیر ثابت کرد که قضات صادرکننده احکام، عدالت را نمی شناسند و انصاف را به دست فراموشی سپرده اند و شیوه ای اتخاذ کرده اند که حاصل آن حکم ها و قرارهای سنگینی است که به وضوح جز با کینه توزی و غرض ورزی سیاسی هیچ مصلحت دیگری در صدور آن نقشی نداشته است.

متأسفانه آمران این احکام هرچه می توانستند در حق ما و عزیزان مان کردند. آزاداندیشان معترض را به بند کشیدند، آزار دادند، از حقوق اولیه شان محروم کردند، ناسزا گفتند، تحقیر کردند تا به خیال خام خود آنان را خرد کنند و در نمایش از پیش نوشته شده شان به صحنه برده مضحکه شان را تکمیل کنند. غافل از آن که براساس سنت الهی «و مکرو و مکرالله و الله خیرالماکرین» بالاخره اززبان یکی از خودی هایشان سناریوی فتنه سیاهشان افشا خواهد شد. مشفق نامی واسطه این افشاگری و پرده برداری از طرح سیاه کودتا شد و واضح و آشکار پشت صحنه را توضیح داد. ولی متأسفانه امروز که تنی چند از قربانیان آن حوادث؛ رسیدگی به فجایع انجام شده و رسیدگی به نقش کودتاگران را خواستار شده اند، به جای این که قوه قضائیه به شکایت شاکیان رسیدگی کند، به عکس رفتار می کند.

شاکیان را به زندان برمی گرداند، خانواده ها را در فشار مضاعف قرار می دهد و همسران آزادگان دربند، را احضار و بازجویی و تهدید می کنند. عزیزانی را که پرونده دارند و حکم برایشان صادرشده تهدید به اجرای احکام می کنند، همسران و دختران بعضی را تهدید و حتی بازداشت می کنند و به طرق مختلف سعی در از هم پاشیدن جمع صمیمی خانواده های زندانیان سیاسی دارند که طی این دوران طولانی هجران عزیزانشان، یار و غم خوار یکدیگر و کمک حال هم بوده اند، می کنند و از خواسته به حق تشکیل کمیته حقیقت یاب استنکاف می ورزد. غافل از آن که ضجه های نوزادان و خردسالان، نفرین و دعای پیران و رنج هجران همسران و فرزندان برومند مان انگیزه پایداری ما در راه حقمان بوده و مدد و یاری خدای مهربان مان، بهترین پشتوانه برای صبوری و ایستادگی در مسیر تحقق آرمان های آزادی و عدالت خواهانه ماست. و آنان که خود را فعال مایشاء می دانند و شیوه همه جباران و ستمگران عالم را پی گرفته اند، بدانند که تا کنون نه نان ما را جز خدایمان داده و نه شرف و ایمان ونام مان جز با اراده قاهر او حفظ می شود. شما راه خود روید و ما نیز راه خود می گیریم که خدایمان را برای خود و عزیزانمان کافی می دانیم و تنها به او پناه می بریم و توکل می کنیم.

حسبناالله و نعم الوکیل نعم المولی و نعم النصیر
جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی

ارسال شده در یادداشت روز | نظرات (۰)

Sitemap