چطور باید این روزنه رو گشود ؟
۱۴ شهریور ۱۳۸۶، توسط فخرالسادات محتشمی پور
هیچ چیز مثل دعوت به مهمونی نهار توسط دوستان و اقوام محترم منو عصبی نمی کنه حتی این قطع شدن های لحظه به لحظه قبل از سیو کردن مطالب که یکدفعه رشته افکار رو به هم می ریزه و آدم لج می کنه و دیگه مطلب قبلی رو رها می کنه و میره سراغ یه سوژه جدید!!! از یک طرف ضرورت دیدارهای دوستانه و حفظ دوستی هایی که به زحمت به دست اومده و واجب تر از اون صله رحم و از طرف دیگه هزار کار نیمه تمام و هزار طرح و ایده بکر که جرات ابرازش رو هم نداری از ترس اینکه بازم دامن خودتو بگیره . و اون چیزی که بیشتر حرصتو درمیاره درخواست و اصرار دوستانیه که شرایط تو رو می دونن و به جای کمک نیشخندت می کنن که ای بابا با یه گل که بهار نمی شه بیا و دمی خوش باش . دیروز داشتم اعتراف می کردم که کم آوردم ولی بعد دیدم با یک قرص مسکن می شه همه دردها را فراموش کرد و دوباره شروع کرد . شاید توکلم ضعیف شده ولی کی می تونه منکر این بارهای سنگین باشه که دیوانه وار یک نفس می کشونیمش تو این شیب تند و نفس گیر و از نفس نیفتیم خدای نکرده هنوز اول راهیم و کو تا اون بالا که تازه یه استراحتگاه موقته .به دوستی که دیشب بعد از جلسه زنان اصلاح طلب همراهم شده بود و هم صحبتم گفتم از بی عرضگی خودمون عصبانیم که قدرت فراگیر کردن فعالیت ها و برنامه هامونو نداریم مثل روز برام روشنه که خیل عظیمی از زنان می خوان وارد این محدوده بسته بشن و نمی تونن و ما داریم روزبروز خسته تر می شیم و نمی دونیم چطور این دایره رو باید وسیع تر کرد و این روزنه رو گشود
webmaster
بازم این آقا حامد گیر داده به من که علائمش کو نشانه ها کو ؟ این متن خسته می کنه لابد خواننده رو
نا خواسته
من اما گاهی برای خودم می نویسم یعنی بلند فکر می کنم و بعد می بینم ای بابا یه عده شنیدن آنچه در دل خونم گذشت
شهریور ۱۴م, ۱۳۸۶ at ۱:۰۷ ب.ظ
ثمین
سلام خانم محتشمی پور. احوال شما؟
کاملا حق دارید بعضی جاها ناامید بشیم و بشید. البته ناامید واژه ی خوبی نیست. خستگی بهتره. ولی حالا حالاها باید تلاش کنیم کسانی هم که می گن با یه گل بهار نمیشه اشتباه می کنن.
به امید روزهای بهتر و روزنه های بیشتر
شهریور ۱۴م, ۱۳۸۶ at ۵:۵۶ ب.ظ
mahshid
سلام به خانم محتشمی عزیز
نه خانوم از خستگی نگین جمع ما تازه یه روزنه پیدا کرده مگه توی اون جلسه چه گذشت که اینجوری به همتون ریخته جمع نو پای ما هم اینجا توی کویر تشنه هست بعد از یک خواب طولانی تازه بیدار شده ویه راه طولانی رو در پیش داره یه نوری از یه روزنه به چشم میخوره نگین خانوم که سرابه ، بگید منتظر ما میمونید تا بهتون برسیم فاصله زیاده ،مسیر طاقت فرسا نمیدونم تاآخر راه چندتاهمسفرداریم اما میرسیم… پس منتظر ما بمونید
شهریور ۱۴م, ۱۳۸۶ at ۱۰:۰۷ ب.ظ
شهسوار
یک روز به طور اتفاقی جمله ای از یک دختر خانم ۱۹-۲۰ ساله شنیدم که خیلی تکونم داد.
داشت به دوست (پسرش) میگفت:
بعضی وقتها زندگی میتونه در ۳۰ ثانیه از این رو به اون رو بشه. به شرطی که آدم کمی با خودش آروم فکر کنه.
من هم امتحان کردم جواب داد
شهریور ۱۵م, ۱۳۸۶ at ۹:۰۸ ق.ظ
پوریا
سلام نوشته ی زیبایتان را خواندم درود بر شما خستگی این افکار زیبا ضربه ی بدی را به ازادی خواهان خواهد زدپس بجنگید که ما با شماییم ما نه شما رامسخره میکنیم نه به شما پوسخند میزنیم زیرا که افکار شما را قبول داریم من دومین مطلبی است که ازشما میخوانم ولی واقعا به شما به خاطر نوشته های مفیدتان تبریک میگویم البته یک عذر خواهی میکنم به خاطر اینکه شما را بی اجازه لینک میکنم یا حق
شهریور ۱۵م, ۱۳۸۶ at ۹:۵۰ ب.ظ
مهشید
ای دوست
که از فرداها به دیدن من آمده ای
و دو تاکستان مست
ارمغانم آورده ای
تو را کارونی شراب تحفه دارم
مردافکن و تلخ
مستانه درکش و
باش
خورشید که بدمد
نزدیکتر شده ایم
شهریور ۱۵م, ۱۳۸۶ at ۱۰:۲۷ ب.ظ
محتشمی
هستیم به خدا
حالا یه چیزی از دهنمون پرید شما چرا جدی گرفتید :d
شهریور ۱۵م, ۱۳۸۶ at ۱۰:۳۲ ب.ظ
yekta
دم خروس یا …….؟
خانم محتشمی پور
کدام را باید باورکنیم دغدغه های شمابرای ورودزنان به عرصه فعالیت احتماعی یابی اعتنایی به درخواست یک موسسه درحال تشکیل مربوط به حمایت از زنان آن هم فقط برای راهنمایی وتبادل تجربه؟؟؟؟؟؟؟؟
آیابهتر نیست فقط نگران کمرپگاه(ببخشیدکمرسینما)باشید؟؟؟؟؟؟.
شهریور ۱۶م, ۱۳۸۶ at ۱:۱۰ ب.ظ
شاهین
آرام باش توکل کن تفکر کن سپس آستینها را بالا بزن آنگاه دست خدا را خواهی دید که زودتر از تو دست بکار شده است.
آقا امام علی(ع
شهریور ۱۹م, ۱۳۸۶ at ۳:۵۶ ب.ظ
pari
سلام خانم محتشمی پور
من تازه به خواندن یاداشت های شما پرداخته امی ولی در مورد خانم ها و حق و حقوقشان هرچه کار بشه باز هم کمه فکر کنم یک سلسله جبال از مشکلات در پیش است. بهر حال بایستی کار ها بصورت جامع و فراگیر باشته برنامه های دراز مدت و کوتاه مدت بهر حال کار زیاد است و حق دارید خسته باشید. ولی هر موفقیتی میتونه خستگی را از یاد ببره و انرژی بیشتری برای ادامه راه نصیب رهروانی این راه کنه
پری
آذر ۲۳م, ۱۳۸۶ at ۱:۱۳ ق.ظ