این روزنه بسته شود روزنه های دیگری باز می شوند
۱۸ تیر ۱۳۸۸، توسط فخرالسادات محتشمی پور
قصد اسباب کشی نداریم که این خانه برای ما به غایت مناسب است
اما این روزها آدم اختیارش دست خودش نیست . انگار باید کیسه خواب به دوش از این خانه به آن خانه اسباب بکشی
ما هم موقتا خانه دیکری اجاره کرده ایم . خانه که نه یک اتاق خالی بی اسباب و اثاثیه
حالا این شما و این دلنوشته های یک عدد همسر زندانی سیاسی که دارد یک ماه می شود از عزیزدلش بی خبر است 
www.mohtashamipur.persianblog.ir
سیروس
بانوی بزرگ و مبارز . سرکار خانم محتشمی پور:
نوشته هایتان آتش به جان انسانیت میزند.
اینکه بانویی همدم و همنفس خود را در کنارش ندارد و خانه بی حضور او چون غربت می ماند…..
همه بکنار اما نوشته هایتان بوی انساندوستی دارد. دغدغه همه محبوسین را دارد با دیگر بانوان همسر در بند دل یکی دارد . من به شما بانوی بزرگ از خانوادهای بزرگ و انقلابی انسان مدار ارامش ارزومندم
بکذرد این روزگار تلختر از زهر
بار دگر روزگار چون شکر آید
آبان ۲۷م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۳۳ ق.ظ