سهمیه مردان
۱۷ مرداد ۱۳۸۶، توسط فخرالسادات محتشمی پور
روز گذشته علیرغم همه مشغله ای که داشتم و وقتی که تنگ بود و به شدت مورد نیاز ، خودم را به جلسه کمیته تشکیلات مشارکت رساندم که مبادا حتی یکی از نیروهای معرفی شده برای شاخه زنان به علت عدم شناخت دوستان رای نیاورد و چه به موقع رسیدم !طبیعی است که برای کمیته تشکیلات سابقه فعالیت های سیاسی و نگرش و بینش اعضا مهم باشد اما برای ما در شاخه زنان علاوه بر آن و پیش از آن داشتن دغدغه مسائل زنان مهم است و انگیزه و علاقه برای کار در این حوزه که از نظر بعضی کار بی ارزش و پیش پا افتاده ای است . کسی که می خواهد کار برای زنان بکند باید قید وقت و آبرو و اعتبار وامکانات و خیلی چیزهای دیگر را بزند . این کار عشق می خواهد و ویژگی های بسیاری که در فرصتی مناسب باید به آن بپردازم . یکی از دوستان به مزاح گفت حالا که ما سهمیه ۳۰ درصدی برای زنان را در تمام ارکان حزب تصویب کرده ایم ، نمی خواهید در شاخه زنان هم برای مردان سهمیه ای در نظر بگیرید ؟بلافاصله پاسخ دادم : خانم ها می گویند شما نمی خواهید لختی ما را به خودمان وابگذارید ؟ برای ما و خودتان اینطور بهتر است . راستی چرا از یک طرف بر روی زن بودن ومتفاوت بودن و واجد ویژگی های زنانه بودن ما تاکید می شود و از طرف دیگر اختصاص ظرفیت ها و فضاهای اختصاصی برای زنان با اکراه مورد پذیرش قرار می گیرد !؟ آقا جان زنان با این شرایط سخت سخت اجتماعی و تنگناها و محدودیت هایی که گریبانگیرشان است و با این پوششی که که در انتخاب نوع و شکل آن هم اختیار ندارند و دیگران برایشان تعیین می کنند ، در حزب و خارج آن به فضاهای اختصاصی برای خودشان نیاز دارند این را به چه زبانی باید گفت ؟ البته ما در درون تشکیلات خودمان زبان هم را می فهمیم والبته گاهی هم می فهمانیم خدای نکرده سوء تفاهم نشود!
مهدی
منم کاملا موافقم اگه ناراحت نمیشید.باید بگم اکثر خانمها هنوز فرایند اجتماعی شدن رو طی نکردن. شاید به قول شما اول باید تو خودشون مشکل کار جمعی رو یاد بگیرن البته مردها هم هنوز (به قول آقای جلایی پور) همه مدنی نشدن ولی به نظر من وضعیت آقایون خیلی بهتره
مرداد ۱۸م, ۱۳۸۶ at ۱۲:۵۵ ق.ظ
امیر حسین
سلام . با نگاهی به دستاوردهای خانمهای نماینده مجلس ششم ، در احقاقا حقوق از دست رفته ی زنان و اصلاح برخی قوانین و با عنایت به این مطلب که از جمله مهمترین لازمه های رسیدن به دموکراسی پا گرفتن جنبشهایی نظیر جنبش دانشجویی ، زنان و کارگران و پیشه وران است ضرورت اختصاص درصدی بالا از لیست ائتلاف اصلاحات خود نمایی می کند .
مرداد ۱۸م, ۱۳۸۶ at ۳:۳۳ ق.ظ
webmaster
نه جانم مشکل بلد نبودن کار جمعی نیست چراکه ۸ سال دوره اصلاحات فرصت های خوبی را برای تمرین و تجربه و آموزش برای زنان و مردان و خصوصا جوان ترها فراهم کرد . مشکل ما خیلی فراتر از این حرفهاست آقا مهدی . چشم هایی که شسته نمی شوند و اندیشه هایی که پالایش نمی شوند و منافعی که دست کشیدن از آن یعنی بی هویتی ! مسئله این است.
مرداد ۱۸م, ۱۳۸۶ at ۸:۴۱ ق.ظ