پدر متعلق به همه ایران است
۳ اسفند ۱۳۸۷، توسط فخرالسادات محتشمی پور
پنج شنبه شب مراسم سالگرد شهید باکری :
وقتی می رسیم دعای کمیل را خوانده اند و کلیپی در حال پخش است که حاضرین را به دوران جنگ می برد . چشم ها همه نمناک است . چشم های آنان که آن روزها را درک کرده اند و حالا در بازار مکاره فروش ارزش ها به ثمن بخس، سوگوارند سوگوار.
نوبت میرحسین موسوی رئیس دولت در دوران جنگ است تا وصیت نامه شهید را در دست بگیرد و با استناد به آن به شرح احوالی بپردازد که اینک فراموش شده، نه ملعبه شده مضحکه شده به دست کسانی که چه بسا آن زمان هم مخالف و معاند بودند.مهندس آرام و متین سخن می گوید . صدایش برای ما آشناست و جوانترها سعی می کنند این شیفتگی مارا برای خود تفسیر کنند . معصومه ابتکار از دختر جوان خانم محمدی گوینده تبعید شده سیمای میلی می پرسد: موسوی را می شناسی ؟ جواب مثبت می دهد . می گوید چندوقت است ؟ می گوید : تازگی ها و ما خداراشکر می کنیم که او لب به سحن گشوده تا لااقل سهم خود را در زنده نگاه داشتن بخشی از تاریخ کشورمان ایفا کند .
سخنرانی که به پایان می رسد می روم انتهای سالن . آن جا که دو بانوی اول کشورمان در دوره دفاع مقدس و اصلاحات نشسته اند . آرام و موقر . با دکتر رهنورد چاق سلامتی می کنم . مدت زیادی است که ندیده ام او را و بعد خانم صادقی که همیشه دلم برایش تنگ است برای همه عطوفت مادرانه اش و برای همه دلواپسی هایش، دغدغه هایش که این روزها بزرگ و بزرگ تر می شود . او برافروخته است و من که با شوق رفته ام تا آمدن خاتمی را حضورا سپاس گویم حالا باید عذر تقصیر بخواهم به عنوان یکی از خواهندگان آمدنش به صحنه از کسی که حالا باید مثل کوه پشت این مرد بزرگ بایستد و مثل همیشه و بیش از همیشه تکیه گاهش باشد و باز هم به نقش خود به عنوان بانوی اول بیاندیشد. او هیچ راضی نیست می گوید که بچه ها ناراضی ترند و من ناگهان باری از غم بر دلم می نشیند . عواطف و احساسات در بر می گیردم و تمنای بخشش دارم به سهم خود برای کاری که در کنار فوج فوج آدم هایی کردم که آمدن خاتمی را تنها راه نجات ایران عزیز می دانستند . می گویم شرایط شما درک کردنی است اما من تنها واسطه ای بودم برای انتقال آن چه می دیدم و می شنیدم . حالا بیایید خیر را در چیزی بدانیم که پیش آمده . من و خانم ابتکار و خانم شجاعی و دکتر رهنورد همه توانمان را به کار می گیریم برای تلطیف فضای سنگینی که اینجا ته مجلس وجود دارد و مردم که می خواهند بیایند و از نزدیک تبریک بگویند متحیر مانده اند کمی عقب تر . کاش بچه ها بودند . کاش می شد باز هم مثل آن روزها با هم بحث می کردیم . و لیلا قانع نمی شد و ما ادامه می دادیم و لیلا سکوت می کرد و ما ذوق می کردیم که چه قدرت استدلالی داشتیم و سکوت او معنی دار می ماند و ماند و نرگس لب به سخن گشود و گفت : باید عادت کنیم که پدر دیگر متعلق به همه ایران است و کاش پاس داشتن ها عادتمان می شد و قدرناشناسی ویژگی بارزمان نبود باوجودی که همه موانع و محدودیت ها را می شناسیم تا حالا در این شرایط مخاطره آمیز خانواده او، بچه ها، نه همه مان، آرامش خاطر بیشتری داشتیم .
روز جمعه : دومین کنگره انجمن اسلامی معلمان
اینجا هتل مارلیک واقع در خیابان مفتح . اینجا بوی رجایی می آید . بوی باهنر . بوی کسانی که اهل رنگ و نیرنگ نبودند . آنان که عاشق اسلام و ایران و امام بودند و عاشق مردم . مهندس نوروزی از مشکلات معلم ها می گوید . مربیان انسان ساز و از مشکلات آموزش و پرورش و از دغدغه های انجمن و پیشنهادات . بعد نوبت می رسد به تقدیر از بزرگان و پیشکسوتان و پایه گذاران انجمن . نام رجایی زینت بخش این مجلس است هم او که نامش را عاریه نمی گیرند بلکه مصادره اش می کنند مانند دیگر ارزش ها و داغ بر دل همسرش و نزدیکانش می گذارند و بر دل و همه آنان که می شناسندش و از دروغ های رایج و همانند سازی های مخرب، برانگیخته می شوند. نام باهنر و اکرمی و کتیرایی و عاتقه صدیقی همسر و یاور رجایی.
از آقای خاتمی و سید هادی خاتمی دعوت می شود برای اهدای لوح های تقدیر و بعد اصرار حاضرین برای سخن گفتن خاتمی . ادب مانع از عدم پذیرش است . خاتمی چه روان به توصیف رجایی می پردازد و به توصیف عزت و وارستگی و عبودیت و بندگی .و چه دردمندانه از خدشه دار شدن کرامت انسانی به نام عدالت می گوید که رجایی از آن مبرا بود و بدل های دروغینش از آن ابا ندارند. او هدر دادن سرمایه های معنوی را از ذخایر مادی فاجعه آمیزتر می داند و در ادامه از مقام معلم می گوید که شغل انبیا را پیشه کرده و کارش پرورش انسان های کریم است . انسان های خداگونه .مراسم که تمام می شود می روم جلو تا خانم رجایی را ببینم . عده زیادی دورش حلقه زده اند . سلام و احوال پرسی و ابراز ارادت و … حرف هایی که ناگفته می ماند .
چه دو روز مبارکی . خدا نیاورد روزی را که تبلیغات وارونه نسل ما را هم دچار فراموشی کند .
hayde
ruheshun shad
اسفند ۳م, ۱۳۸۷ at ۹:۳۳ ق.ظ
ملیحه
khosh behale shoma , man majbor bodam zodtar beram nashod ke basham v beshnavam ….:(
be omid e inke ghadr in pedar ra bedanim !
اسفند ۳م, ۱۳۸۷ at ۱۲:۱۰ ب.ظ
ایران ایرانی
چرا؟چرا باید وضعی بوجود بیاد که فقط یکنفر بتونه همه را نجات بده ولی خانم صادقی بخدا ما قدر شناسیم.
اسفند ۳م, ۱۳۸۷ at ۲:۳۳ ب.ظ
شهاب
قدر شناس همه خوبان این سرزمین هستیم
اسفند ۳م, ۱۳۸۷ at ۴:۵۴ ب.ظ
Leila
khanome Mohtashami poor salam. man yeki az tarafdarane eslahat hastam. yek soal daram amma.aya mohandes Bazargan az shahid Rejaei kamtar Iran va Irani ra doost dasht ya kamtar baraye nahadine kardane ghanoon va democrasy dar Iran zahmat keshid? agar na pas chera salgarde marge eishan bozorg dashte nemishvad ya vaghti tavasote eghtedar garayan maraseme bozorgdashte eishan bar ham zade mishavad shoma ya baghie eslah talaban ya hata aghaye Khatami sokut mikonid?
Be har hal be omid e piroozie aghaye Khatami ke tanha omid mardome Iran dar ein sharayet ast.
اسفند ۴م, ۱۳۸۷ at ۹:۲۰ ق.ظ
f
سلام اولا مگه لیلا یا نرگس خانوم کجا تشریف دارن ؟
دوما یک سوال خصوصی آیا آقای خاتمی نوه هم دارن ؟ اصلا داماداشون کیند؟ چکاره اند ؟ سیاسیند؟
اسفند ۴م, ۱۳۸۷ at ۸:۰۰ ب.ظ
حبیب تبریزیان
خانم گرامی چه طور به خود اجازه میدهی یا برای همه پدر سازی کنی و یا حق ایرانی بودن را از آنها بگیری!
اسفند ۵م, ۱۳۸۷ at ۱۲:۱۰ ق.ظ
سید علی
سلام خوبین مثل همیشه با بیان شیوای شما دلم رو به دوم خرداد ۷۶ و رواج صداقت بین مردم از نگاه به افکار خاتمی انداخت. ممنون راستی از مجمع زنان صدای ضعیف تری می شونم این روزها!چرا
اسفند ۵م, ۱۳۸۷ at ۱:۳۱ ق.ظ
پوریا
سلام.یادم می اید روزی در جلسه بسیج گفتم که من بسیجی نیستم و به تمامی دوستان برخورد اما با اوردن دلیل و اینکه من چه فاصله ای با باکری همت ها و چمران دارم به انا قبولاندم که بسیجی یعنی انها و ما فاصله زیاد داریم تا بسیجی شدن.اما حالا هم به مدد برادان به گفته ی خودشان پاک و جویای عدالت یک سال است اخراجی هستیم ان هم از کجا از جایی که روز خانه تمام مردم بود و در انجا کسی کاری به اعتقادات نداشت بلکه انسانیت را میدید .خانم محتشمی عزیز استاد بزرگوار باید بگویم با امدن خاتمی مخالفم اما حالا که امده تا اخرین نفسم پشت او هستم و او را یک بسیجی واقعی میدانم همنطور که شهید بزرگوار باکری و یارانش اینگونه بودند
.بالایی را لطفا حذف کنید زیاد غلط دارد
اسفند ۵م, ۱۳۸۷ at ۲:۰۵ ق.ظ
آنا
روح شهدای بزرگوارمون شاد
امیدوارم قدرشناس باشیم
خوش به حال شما که در اون جمع حضور داشتین
یاحق
اسفند ۵م, ۱۳۸۷ at ۹:۰۲ ب.ظ
مهدی جهاندیده
در تاریخ حیات بشر همانندی بر محمد (ص) دیده نشده است که از ولادت تا بعثت ، از بعثت تا هجرت و از هجرت تا رحلت ، وجود عزیز و نازنینش ،با خیر و برکت و لطف و رافت همراه بوده و با نور هدایتش ، بنی نوع انسان را به راه رهایی و سعادت و سعادت ابدی و راهنمایی کرده باشد .
سالروز رحلت جانگداز رسول عشق ودوستی تسلیت و تعزیت باد .
اسفند ۵م, ۱۳۸۷ at ۱۱:۲۳ ب.ظ
ندا
alieeeeeeeee kheyli ghashange ishala behtaram mishe movafagh bashi
اسفند ۷م, ۱۳۸۷ at ۱۱:۵۵ ق.ظ
کاظم رنجبر دکتر درجامعه شناسی سیاسی
دفرق بین جمعیت سنتی در تقابل با جامعه مدنی این است که حاکمان در جمعیت سنتی ملت را صغیر میدانند و سعی می کنند به عنوان پدر و ولی امر بر آنها حکومت بکنند. به عناون مثال در ایران شاه پدر تاجدار قالب می شد .آیت الله خمینی ولی امر مسلمانان بر ملت قا لب کردند. شعار بیهوده مزن لاف مصدق پدر ما است را بر ملت تحمیل کردند. وقتی دکتر مصدق با کودتا سرنگون شد ملت یتیم ماند. شعار پدر طالقانی ساخته یک جمعیت صغیر و ساده اندیش است. استالین جلاد پدر کارگران جهان بود .بدبخت ملتی که به پدر احتیاج داشته باشد خصوصإ پدر خوانده های حرام زاده که هر روز به مردم ساده اندیش وعده می دهند و لی در حقیقت بر گرده مردم سوار می شوند. روضه خوانی که قبل از انقلاب برای ۵ تومان روضه می خواند امروز رهبر یک ملت ۷۰ ملیون نفری است و با هواپیمای ۶۲ ملون دولاری که از مالزیا خریده اند ایاب ذهاب می کند. تا زه می گوید ما سنت پیامبر را حفظ می کنیم. کجا پیامبر روضه خوان بود؟ کجا پیامبر با هواپیما ایاب ذهاب می کرد؟
اسفند ۷م, ۱۳۸۷ at ۶:۵۷ ب.ظ
dana
سلام هر چی هست عیب از مسلمانی ماست
اسفند ۸م, ۱۳۸۷ at ۲:۱۳ ق.ظ
زیتون
برای متن سخنان میرحسین وخاتمی ایلنارالعنتی های حجتیه ای سانسورومسدودکردندنشدببینی
اسفند ۱۰م, ۱۳۸۷ at ۹:۴۰ ق.ظ
سحر انی
جالب بودن .
اسفند ۱۲م, ۱۳۸۷ at ۳:۴۶ ب.ظ
حسینی-مهندس کامپیوتر
عزیزان منم جوانی ۲۷ ساله هستم بیایید تحت هیچ شرایطی آرامش و متانت خودمان را از دست ندهیم . من هم به پختگی آقای خاتمی اذعان دارم بیایید ایشان را بپذیریم و سرمایه ایشان که اخلاق است را پاس داریم . پس بیایید اخلاق و خوشرویی و محبت به همه را از سرلوحه خود قرار دهیم . ممنون همه دوستان عزیزم
اسفند ۱۳م, ۱۳۸۷ at ۵:۱۶ ب.ظ