ما اهل دلیم و دلمان روشن است
۸ مهر ۱۳۸۶، توسط فخرالسادات محتشمی پور
اطلاعیه پشت اطلاعیه، بیانیه پشت بیانیه، نشست پشت نشست، معترضیم، مخالفیم، محکوم می کنیم !
جنبش مدنی، نقش نهادهای مدنی، کارکرد نهادهای مدنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
سیاست ورزی ممکن است ؟
آب در هاون نمی کوبیم ؟
یک تقدیر لایتغیر مارا به به سوی آینده نمی برد ؟
راستشو بخواین من خیلی حوصله بحث های فلسفی ندارم که باید کلی صغری و کبری چید و یک نتیجه گرفت که گاهی نقض همون مقدماته . لابد اگه معلم فلسفه سال آخر دبیرستان این یادداشت رو بخونه می گه حرومت باشه اون نمره بیستی که بهت دادم دختر و اگه مرحوم سهایی استاد فلسفه دوران کلاس های شبانه روزی بعد از انقلاب که خودش شاگرد مطهری بود و بازگشته از نظام منحوس کمونیسم سر از قبر برداره و ببینه همه اون نفس زدنها در خونه امام جمعه زمان شاه در کوچه پس کوچه های خیابون ایران بعد از انقلاب، بیهوده بوده و منو با فلسفه آشتی که نداده هیچ تازه بدم نمیاد گاهی سربه سر فیلسوفان هم بذارم که حرفشون برای بچه های امروز قابل فهم نیست وکاربردی نیست و فردا هم که دیگه به درد کسی نمی خوره و دیره دیره، خوب چی می شه ؟ هیچ اون سهایی که من می شناختم متواضع و آروم و با لبخندی که مثل همیشه براون چهره زیبا و معنویش نقش بسته می گه : ولی بخونین توروخدا خوب بخونین نذارین مفت از درون خالیتون کنن !!!
قرار نبود خاطره بنویسم اینجا . این یادداشت روزه ولی نمی دونم چرا دوباره یاد این استاد مهربان و گمنام اومد وسط ذهن و خیالم نشست و بار دیگه از درون متاثرم اشک مذاب رو به چشمام آورد . چقدر اشک ریختیم و فغان کردیم با رفتنش و حالا فقط یادی از او باقی است و گاه همان را هم فراموش می کنیم . چقدر امید بسته بود به ما و آنچه از دلش بر می آمد سخت بر صفحه دل ما می نشاند آن هم زبان روزه . شعرواره ای در رثایش سرودم و در مراسم یادبودش خواندم .حالا کجاست ؟ نمی دانم . آن هم به گذر ایام سپرده شد .
بگذریم این تلخی صبحگاهی را با شورو نشاط و پویایی و انرژی بخشی فعالیت های زنان کارآفرین شیرین کنم که دیروز نشست عمومی داشتند در تهران و بعد از مرور و نقد فعالیت های گذشته به ترسیم و تدوین برنامه های آتی پرداختند و از موضوعات روز هم غافل نماندند : نقد کارشناسی لایحه کذایی و تاکید بر ضرورت حضور آگاهانه زنان در صحنه های اجتماعی و خصوصا سیاسی کشور . آنان یکصدا گفتند: نمی گذاریم خانواده را که برای استحکام و پویاییش رنجها برده ایم این گونه سهل، متزلزل کنند . پیش نویس بیانیه را قرار شد دکتر منتظرالظهور بنویسد براساس همان دیدگاههای روانشناسی و جامعه شناسی خانواده و دوستان تایید کنند بر مبنای تفکر کارآفرینی .
روز پنج شنبه هم کمیته زنان خانه احزاب نشست کارشناسی و آسیب شناسی لایحه رو گذاشته بود و بحث های خوبی شد بویژه صحبت های دکتر احمدی جامعه شناس خانواده خیلی علمی بود . دکتر وسمقی هم مثل همیشه با آن کلام مقتدرانه نتیجه مطالعات سی ساله اش در فقه و حقوق را بیان کرد و مریم بهروزی هم با مخالفت هایش نشان داد این قصه خیلی پردامنه و پر مخاطره است و دل شیر می خواهد دفاع از آن . دوستان دیگری هم بودند . شرح ماوقع را در اینجا بخوانید .
حالا با همه این اوصاف، چون دیگران سرنوشتمان را تقدیر می کنند و یک اراده ماورایی ما را به قهقرا می برد و ما دست و پا و دهان بسته در این سراشیبی افتاده ایم و توان ایستادنمان نیست نعوذبالله، همه آنچه می کنیم آب در هاون کوبیدن نیست ؟؟؟؟؟؟؟؟
پاسخ روشن است آنچه ما از این روزنه ای که به نور گشوده ایم می بینیم همه خیر است و فایده و امید و نشاط . پس خیلی خودمان را معطل فلسفه بافی نمی کنیم که بعد هم بگویند پایتان چوبین و سخت بی تمکین است . یعنی وقتش را نداریم، علمش را هم که هیچ . فلسفه بماند برای اهلش ما اهل دلیم و دلمان روشن است به قول مادربزرگ خدابیامرزم .
