برای یکسالگی کمپین یک میلیون امضاء
۸ شهریور ۱۳۸۶، توسط فخرالسادات محتشمی پور
همیشه در گفتگو با مردان وقتی که شکوه از تضییع حقوق زنان می کردیم و می کنیم ، یک جمله آشنا را میشنویم :”حق گرفتنی است . این جمله را چند سال پیش وقتی به دعوت کمیسیون برابری جنسیت آفریقای جنوبی به این کشور سفر کرده و با یکی از اعضای بلند پایه حزب حاکم آن کشور گفتگو میکردیم شنیدم:آزادی را مردان در طشت طلا به ما تقدیم نکردند ، برای رسیدن به آن سخت مبارزه کردیم و رنج فراوان متحمل شدیم .
از مشروطه به این سو گلایههای زنان و فریادهایشان در قالب خطبه و خطابه و رمان و حماسه و تئاتر و شعر و تمثیل و … شنیده شده و شنیده نشده است ! گوش ها شنیده اند و دلها نپذیرفته اند و افکار و اذهان به مقاومت و فرهنگ رایج به مقابله و این سیکل کمابیش در دورانهای بعدی هم تکرار شدهاست:”
فریادی و اعتراضی و ندایی و گذری و نظری . شاید اقدام برای جمع آوری یک میلیون امضا را یک عمل به معنای واقعی دیدم برای تغییر قانون نابرابر و این عمل دوست داشتنی بود چون می توانست حرکتی برای مطالبه حق باشد نه تنها یک فغان بلکه جمع آوری سند برای اعلام نارضایتی عمومی . هیچ کس با منطق آن نمی تواند مخالف باشد . با نابرابری مخالفیم و قوانین موجود تبعیض آمیز و نیازمند اصلاح است. اما می توان این حرکت را به بهانه تخریب کرد .بهانه هایی که باتوجه به حساسیت های جامعه مذهبی ما و گرایش های سنتی آن ، آسان به دست می آیند .بهانه هایی که روحانی محبوب از نسل سادات یعنی خاتمی را که به عبارتی فرزند فاضل روح الله بود و آبروی حوزه علمیه و روحانیت شیعه مصون نگذاشت .
و کاش درایت بیشتری به کار برده می شد برای جلب اعتماد مردمی که به درست یا غلط به همه چیز بدبینند و برای ایجاد همدلی با آنان باید حوصله فراوان به خرج داد . مردمی که دوست ندارند دشمن بزرگشان با ژست مدافع حقوق بشر مطالباتشان را نمایندگی کند و صدایش هنوز برایشان منحوس است خصوصا آن نسلی که هنوز زخم های فراوان از دخالتهای مغرضانه اوبردل بی قرارشان دارند و آسیب های جدی که بر پیکره سرزمین پاکشان و میراث زرین گذشتگانشان از جانب آن دیوسیرت فرشته نما فرود آمده نمی توانند فراموش کنند .
باری هر امضا برای تغییر قوانین گامی است به سوی وحدت علیه تبعیض و تبعیض را نه دین بر می تابد نه آیین نه مکتب نه فطرت و نه هیچ انسان منصف آزاده اندیشمند و اندیشه ورز .
نه هیچ زنی و نه هیچ مردی نمی خواهد نیمه معیوب و ناقص و رشد نایافتهای داشته باشد ضعیف و زبون و مستحق ترحم . هر امضا برای تغییر یعنی فعال بودن و به انفعال نه گفتن . هر امضا برای تغییر یعنی حق گرفتنی است و گرفتن حق عزمی میخواهد به بزرگی دارندگان امضا در سرزمین من و البته به زعم ما این حرکت اگر با دیگر حرکت های اصلاحی برای زنان پیوند نخورد دیرتر و سخت تر به ثمر خواهد نشست و شاید در آستانه انتخابات مجلس نهم حضور زنان در پارلمان و افزایش کمی و کیفی آن ، خود نویدی باشد برای عزم جدی برای تغییرات پس فرصت ها را غنیمت شمارده راه دریغ و افسوس را بر خود ببندیم.
http://www.irwomen.net/article.php?id=129 کانون زنان ایرانی
