<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>روزنه &#187; دیروزنوشت</title>
	<atom:link href="http://www.mohtashami.info/?feed=rss2&#038;cat=2" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.mohtashami.info</link>
	<description>فخرالسادات محتشمی پور</description>
	<lastBuildDate>Mon, 06 Sep 2010 10:15:18 +0000</lastBuildDate>
	<language>fa</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.1-alpha</generator>
		<item>
		<title>رأی توأمان / همیشه زنان پشت سر مردان نیستند</title>
		<link>http://www.mohtashami.info/?p=393</link>
		<comments>http://www.mohtashami.info/?p=393#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 12 Jun 2009 13:37:43 +0000</pubDate>
		<dc:creator>فخرالسادات محتشمی پور</dc:creator>
				<category><![CDATA[دیروزنوشت]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mohtashami.info/?p=393</guid>
		<description><![CDATA[مى‌توان پذیرفت که پشت سر مردان موفق زنان بزرگى باشند که آن‌ها را حمایت کرده و شرایط رسیدن به موفقیت را برایشان فراهم آورد و حتى به میدان‌هاى پیشرفت هولشان داده باشند اما در مواقع زیادى هم مى‌توان شاهد زنانى بزرگ در کنار مردانى بزرگ بود که دوشادوش یکدیگر مدارج ترقى را طى کرده‌اند. همراهى [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt; direction: rtl; line-height: normal; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="rtl"><span style="font-size: 12pt; color: black; font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';" lang="AR-SA"><img src="http://myhedayati.persiangig.com/35.jpg" alt="" /></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt; direction: rtl; line-height: normal; unicode-bidi: embed; text-align: right;" dir="rtl"><span style="font-size: 12pt; color: black; font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';" lang="AR-SA">مى‌توان پذیرفت که پشت سر مردان موفق زنان بزرگى باشند که آن‌ها را حمایت کرده و شرایط رسیدن به موفقیت را برایشان فراهم آورد و حتى به میدان‌هاى پیشرفت هولشان داده باشند اما در مواقع زیادى هم مى‌توان شاهد زنانى بزرگ در کنار مردانى بزرگ بود که دوشادوش یکدیگر مدارج ترقى را طى کرده‌اند. </span><span style="font-size: 12pt; color: black; font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';" dir="ltr"></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt; direction: rtl; line-height: normal; unicode-bidi: embed; text-align: right;" dir="rtl"><span style="font-size: 12pt; color: black; font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';" lang="AR-SA">همراهى دکتر زهرا رهنورد، شخصیتى فرهیخته و دانشگاهى و دانشمندى هنرمند با همسرش میر حسین موسوى کاندیداى صادق و صالح اصلاح‌طلبان در عرصه کارزار تبلیغاتی، مجالى را براى اهل نظر فراهم آورده تا خانواده این کوچک‌ترین هسته اجتماعى را از منظرى دیگر مورد بررسى قرار دهند. زن و مرد دو رکن اصلى خانواده را فارغ از جنسیت، به عنوان انسان‌هایى مستعد و خواهان کمال ببینند که در کنار هم قرار گرفتنشان، فرصت پرواز را برایشان مهیا مى‌کند. در این نوع رابطه، زن و مرد دو بال پروازند که سستى و ضعف و نا کارآمدى هر یک موجب کندى و یا عدم امکان پرواز مى‌شود و قدرت و قوت و استحکام هر دو، پرواز تا اوج را میسر مى‌سازد. در این نوع رابطه، همراهى و مشارکت زن و مرد در محیط خانه و بیرون از آن، طعم خوش لذت از زندگى مشترک را دو چندان مى‌کند و فرزندان حاصل از آن، در محیطى آرام و سرشار از امنیت روانى پرورش مى‌یابد. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt; direction: rtl; line-height: normal; unicode-bidi: embed; text-align: right;" dir="rtl"><span style="font-size: 12pt; color: black; font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';" lang="AR-SA">با مطالعه در دوران تجرد دکتر زهرا رهنورد که نام و نام فامیلش را ضمن احترام به والدین و به پدر بزرگوارش خود انتخاب کرده، براى هر جستجوگرى محقق مى‌شود که زندگى مشترک او را در مسیرى که از مدت‌ها پیش انتخاب کرده بود، قرار نداده است بلکه سرعت او را در آن مسیر به دلیل هم راهى هم فکر و هم فکرى هم راه، افزایش بخشیده است و عکس این قضیه نیز در مورد مهندس موسوى صادق است و این امتیازى است که همه کس شانس برخوردارى از آن را ندارد. ترکیب رهنورد &#8211; موسوى امروز به عنوان یک الگوى موفق همسری، به ویژه براى دختران نسل فیروزه‌ای، دختران متخصص، متعهد، پرسشگر ، پیروزى‌طلب و به تعبیر خودشان نسل پیروز مطرح است. رهنورد زنى است که پشت سر شوهرش قرار نگرفته و روبروى او نیز نه! بلکه در کنار اوست. اینک در سفر و حضر و مناظره‌ها و سخنرانى‌ها و جلسات تبلیغاتى رهنورد در کنار موسوى است . و این اتفاقى است که براى اولین بار در کشور ما افتاده است. کشورى که بیش از ۳۰ سال نیست که تجربه انتخابات ریاست جمهورى را دارد و جمهورى‌ که رأیشان به تعبیر امام خمینى (ره) میزان است. این بار تنها به یک فرد رأى نمى‌دهند بلکه به یک مسلک و مرام و به یک نوع سبک زندگى رأى مى‌دهند. به مشارکت، به همراهی، به زوجیت و به خانواده برابر که هیچیک از زن و مرد نه تنها مانع رشد یکدیگر نیستند بلکه مشوق و مکمل و عامل و انگیزه رشد هم هستند، رأى مى دهند. این بار در دهمین انتخابات ریاست جمهورى و در سى امین سالگرد پیروزى انقلاب اسلامی، جامعه ایرانى با درک عمیق از شرایط داخلى و بین المللى رأیشان را به نفع موسوى و با انگیزه تغییر و تحقق برابرى در صندوق مى‌اندازند. رأیى توأمان به موسوى کاندیداى اصلاح طلب و رهنورد بانوى فرهیخته اى که بانوى اول شدنش دور نیست.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt; direction: rtl; line-height: normal; unicode-bidi: embed; text-align: right;" dir="rtl"> </p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt; direction: rtl; line-height: normal; unicode-bidi: embed; text-align: right;" dir="rtl"><span style="font-size: 12pt; color: black; font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';" lang="AR-SA">منبع : <a href="http://www.hayateno.info/Detail.aspx?cid=149244&amp;catid=581">http://www.hayateno.info/Detail.aspx?cid=149244&amp;catid=581</a></span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mohtashami.info/?feed=rss2&amp;p=393</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>در جهان امروز هدف مساوات میان زنان و مردان، دیگر یک رویا نیست</title>
		<link>http://www.mohtashami.info/?p=245</link>
		<comments>http://www.mohtashami.info/?p=245#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 23 Dec 2008 10:12:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator>فخرالسادات محتشمی پور</dc:creator>
				<category><![CDATA[دیروزنوشت]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mohtashami.info/?p=245</guid>
		<description><![CDATA[یکی از پیشرفت های اساسی در نیمه دوم قرن بیستم، مشارکت زنان در نظام سیاسی بوده است. در این دوره برای اولین بار ما شاهد نخست وزیری و ریاست جمهوری زنان بودیم. تا پایان سال ۱۹۹۷ نسبت زنان عضو پارلمان در ۱۰ کشور عضو اتحادیه اروپا از ۸/۵درصد در سال ۱۹۴۵ به بیش از ۲۵درصد [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>یکی از پیشرفت های اساسی در نیمه دوم قرن بیستم، مشارکت زنان در نظام سیاسی بوده است. در این دوره برای اولین بار ما شاهد نخست وزیری و ریاست جمهوری زنان بودیم. تا پایان سال ۱۹۹۷ نسبت زنان عضو پارلمان در ۱۰ کشور عضو اتحادیه اروپا از ۸/۵درصد در سال ۱۹۴۵ به بیش از ۲۵درصد تا پایان سال ۱۹۹۷ افزایش یافت و تعداد زنان در سطح حکومت های ملی از رقم بسیار ناچیز، در همین فاصله تا ۲۸ درصد افزایش یافت. مشارکت زنان در عرصه تصمیم گیری های سیاسی به تدریج که به پایان این قرن نزدیک تر می شویم، رو به افزایش است. هدف مساوات میان زنان و مردان، دیگر یک رویای غیرممکن نیست. (زنان و قدرت های سیاسی، روت هنیگ، سیمون هنیگ، ترجمه مژگان دستوری، نشر اجتماع، ۱۳۸۴، ص ۱۶۱)<br />
تئوری هایی در مورد زنان در صحنه قدرت<br />
بسیاری از تئوری هایی که در این خصوص وجود دارد، ابتدا در کشورهای اسکاندیناوی قوت گرفت. این تئوری ها به توضیح علت عدم پیشرفت زنان در دهه ۱۹۷۰ می پردازد اما تئوری های جدید دیگری در سایه پیشرفت های گوناگون زنان در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به وجود آمد. در یکی از این تئوری ها گفته می شود ما برای از بین رفتن نقاط ضعفی که زنان با آن روبه رو هستند، باید منتظر مرور زمان بمانیم. اولین چیزی که این تئوری عنوان می کند غیبت همیشگی زنان در پست های رهبری سیاسی است که علت اصلی آن «قوانین آهنین» است که زن را همیشه به نقش های ثانویه و حاشیه یی می راند، در حالی که مردان انحصار پست های رهبری و سایر جایگاه هایی را که پایگاه قدرت تلقی می شود، در اختیار دارند. با این همه می توان با قوانین آهنین از ریشه مبارزه کرد. به طوری که می بینیم از دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ با افزایش چشمگیر تعداد زنان در دستگاه دولت از جمله پست های ریاست و سایر پست هایی که حقیقتاً دارای قدرت هستند، این کار انجام شد. تئوری خوشبینانه فرضیه «تاخر زمانی» می گوید به مرور زمان که زنان در نظام سیاسی جا می افتند، انزوای سیاسی آنها از بین می رود. دومین دیدگاه خوشبینانه تئوری «توده حیاتی» است که می گوید؛ عملکرد زنان متفاوت است به شرط آنکه تعدادشان کافی باشد. مثلاً در یک رخداد انتخاباتی باید ۳۰ یا ۴۰درصد هیات انتخاباتی زنان باشند. در غیر این صورت نمی توانند قراردادهایی را که طی سالیان متمادی توسعه یافته و شکل گرفته تغییر دهند و نهایتاً با معیارهای موجود سازگار می شوند و در همان سیستم سلسله مراتبی سیاسی پیشرفت می کنند. (همان، صص ۱۶۵-۱۶۲)<br />
حمایت از حضور گسترده زنان در امر تصمیم گیری<br />
به طور کلی سه بحث عمده از حضور گسترده زنان در امر تصمیم گیری حمایت می کند؛<br />
۱- مساوات و عدالت بر اساس دموکراسی<br />
۲ &#8211; معرفی و طرح منافع زنان<br />
۳- به کارگیری موثر کلیه امکانات و ظرفیت های موجود<br />
امروزه عموماً این اصل پذیرفته شده است که میان زن و مرد باید مساوات وجود داشته باشد و زنان دیگر نباید بیش از این از صحنه سیاست دور بمانند. دموکراسی حکم می کند که زنان آن هم به تعداد معقول و منطقی در وادی سیاست و تصمیم گیری مشارکت کنند. در ارتباط با دومین مبحث هم گفته می شود منافع زنان و مردان کاملاً از یکدیگر متفاوت است. به همین دلیل زنان باید برای تعیین و تشخیص این منافع در ساختارهای تصمیم گیری مشارکت داشته باشند و در مورد سومین مبحث هم باید توجه داشت که زنان نیمی از جمعیت جوامع را تشکیل می دهند. بنابراین نیمی از توانایی ها و استعدادهای بالقوه را زنان به خود اختصاص می دهند و کنار گذاشتن زنان از سیستم سیاسی یا هر بعد دیگر زندگی به معنی اتلاف وقت و هدر دادن منابع و ذخایر قابل دسترسی محسوب می شود و مشارکت آنها در این سیستم ها دسترسی به این منابع را به حداکثر خود رسانده و موجب بهبود کیفیت نتایج و دستاوردها می شود. (همان، صص ۱۷۳- ۱۶۶)<br />
را ه های افزایش مشارکت زنان و رهبری زنان در حوزه سیاسی<br />
در سال ۱۹۹۵ و هنگام تصویب سند چهارمین کنفرانس جهانی زن، کار پایه عمل و اعلامیه پکن، از نابرابری زنان و مردان در سهیم شدن در قدرت و تصمیم گیری در جمیع سطوح به عنوان یکی از عرصه های خطیر مشکلات و حوزه های دوازده گانه بحرانی زندگی زنان نام برده شد و در بند ۱۸۶ سند پکن آمده است؛ «نسبت نازل زنان در میان تصمیم گیرندگان اقتصادی و سیاسی در سطوح محلی، ملی، منطقه یی و بین المللی، بازتاب موانع ساختاری و نگرشی است که باید از طریق اقدامات مثبت به مقابله با آنها برخاست.»<br />
مشارکت و رهبری زنان در حوزه سیاسی را می توان به چندین نحو افزایش داد.<br />
۱- از طریق فعالیت های آموزشی و اطلاع رسانی می توان زنان را تشویق به رای دادن کرد.<br />
۲- مهارت های زنان در عرصه سیاست، سخنرانی های عمومی و رهبری را می توان از راه برنامه های کارورزی پرورش داد.<br />
۳- برای زنان داوطلبی که در جهت اشغال مقامی سیاسی فعالیت می کنند، می توان کمک های مالی تامین کرد.<br />
۴- معمولی ترین تدبیر برای افزایش مشارکت سیاسی زنان، در پیش گرفتن اعمال مثبت یا تعیین اهداف و مقاصد قابل اندازه گیری است.<br />
۵- توازن بین مسوولیت های خانوادگی و اجتماعی زنان<br />
موانع مشارکت سیاسی زنان<br />
زنان در سطح جهان کم وبیش با موانع مشترکی در برابر مشارکت تاثیرگذار سیاسی و اجتماعی به شرح ذیل مواجهند؛<br />
- نگرش ها و روش های تبعیض آمیز<br />
- روابط نابرابر قدرت میان زنان و مردان در خانواده<br />
- مسوولیت های خانه داری و مراقبت از فرزندان<br />
- بیرون بودن مسائل مورد علاقه زنان از حیطه دستور کارهای سیاسی<br />
- بی سوادی<br />
- نداشتن تجربه در امور عمومی<br />
- نداشتن الگوهایی برای ایفای نقش و حمایت نشدن از جانب زنان صاحب قدرت<br />
- ترس از قرار گرفتن در معرض خشونت، آزار، انتقاد و طلاق<br />
- فقر<br />
- بالا بودن هزینه جست وجو و تصاحب مشاغل دولتی<br />
- تبعیض ضدزنان اقلیت از هر نوع<br />
- وجود فرهنگ رویارویی سیاسی، به وجود آورندگان برندگان و بازندگان<br />
- ملقب کردن مردان به لقب سرپرست خانوار برای همه مقاصد اجتماعی، اقتصادی و سیاسی<br />
- پایین بودن اعتماد به نفس<br />
(زنان؛ پیش به سوی قدرت، شهیندخت مولاوردی، نشرجمعیت حمایت از حقوق بشر زنان، ۱۳۸۶،صص ۵۸-۵۷)<br />
مشارکت سیاسی زنان در ایران<br />
با ذکر این مقدمه طولانی قصد آن داشتم که موقعیت سیاسی زنان را در فضای بین المللی، هرچند با اطلاعاتی مربوط به یک دهه پیش، تا حدی ترسیم کنم و پس از آن به مشارکت سیاسی زنان در ایران بپردازم.<br />
هرچند مطالعات پراکنده یی در این زمینه به سفارش بخش های متولی امور زنان در دولت اصلاحات از جمله با موضوع مشارکت سیاسی زنان در تهران به سفارش مرکز امور مشارکت زنان انجام شد اما نتایج همایش ملی بررسی مشارکت سیاسی زنان در ۲۸ مرکز استان کشور، می تواند مستند ارزشمندی برای هرگونه تحقیق و مطالعه ثانویه در این زمینه باشد که متاسفانه با تغییر دولت این تحقیق ارزشمند توسط یک تیم معتبر دانشگاهی و با همکاری استانداری های سراسر کشور و پژوهشگران برجسته استانی انجام شد، چون دیگر تحقیقات آن دوره مورد بی عنایتی قرار گرفت و ظاهراً هیچ گونه استفاده یی از آن در برنامه ریزی های کلان نشد و تنها یک نسخه از آن در اختیار خانه احزاب قرار گرفته است که امید می رود بهره لازم از آن برده شود. از مهم ترین یافته های این تحقیق، دستیابی به میزان مشارکت سیاسی خاص میان زنان است که کمتر از سه درصد است و این درحالی است که مشارکت سیاسی عام در میان زنان بالاتر از ۷۰درصد است. هرچند در این تحقیق تنها مشارکت سیاسی زنان مورد مطالعه قرار گرفته و تحقیق جامعی که مشارکت زنان را در قیاس با مردان سنجیده باشد در دست نداریم اما می توان حدس زد که به طور کلی درصد مشارکت سیاسی خاص در کشورمان پایین است و متاسفانه همه برنامه ریزی هایی که دولت اصلاحات به منظور توسعه سیاسی در کنار توسعه اقتصادی در مجموعه فعالیت های هشت ساله خود داشت با تغییر دولت به محاق رفت و هرگونه اقدامی برای افزایش این نوع مشارکت نیز به دست فراموشی سپرده شد. طبیعی است وقتی قرار است مساجد و تشکل های مذهبی جای حزب را بگیرند، مشارکت سیاسی معنا و مفهوم خود را از دست خواهد داد و با ترویج این فرهنگ و در کنار آن توقف حمایت های پیشین (هرچند در سطح محدود) از احزاب و تعطیل کلیه برنامه های ترویجی برای ترغیب زنان به حضور در عرصه های سیاسی بلکه بالا بردن هزینه های آن می تواند حرکت رو به جلو برای ایجاد تعادل نسبی را، اگر نگوییم کاملاً متوقف، با ایجاد موانع گونه گون کند کند. در چنین شرایطی نقش نهادهای مدنی و به ویژه تشکل های سیاسی و احزاب بیش از پیش اهمیت می یابد. هرچند بیشترین انتظار در میان نهادهای مدنی از «خانه احزاب» می رود که خود مولود دوران اصلاحات است و قرار بوده معین برنامه های توسعه سیاسی دولت وقت باشد.<br />
اما یکایک احزاب نیز باید به این نقش کلیدی و تاثیرگذار توجه لازم را داشته باشند و هرگز شرایط نامطلوب کشور را بهانه یی برای بی اعتنایی به این امر مهم قرار ندهند.<br />
زنان در حزب مشارکت ایران اسلامی<br />
در یک نگاه اجمالی به وضعیت زنان در احزاب و نیز نحوه نگرش احزاب به مسائل زنان، می توان شاهد بی توجهی به حضور و مشارکت زنان و بیشتر از آن بی اعتنایی به مسائل زنان بود. این درحالی است که به رغم چالش ها و موانع پیش روی زنان، ایشان روز به روز بیشتر دامنه آگاهی، دانش، تخصص و مهارت های خود را در زمینه های مختلف افزایش می دهند و تنها ضعف عمده برای تصدی نقش های برجسته تر و مسوولیت های بزرگ تر، نداشتن «تجربه» است. هم از این رو مکانیسم های ایجابی از جمله اقدام مثبت برای حضور سیاسی زنان در حزب مشارکت از سال های گذشته مورد توجه قرار گرفت تا اگر در این وانفسای عدم رغبت عمومی و خاصه جامعه زنان به حوزه سیاسی، زنانی از این قدرت ریسک بالا برخوردار بودند که پا در میدان پرخطر و پرهزینه و در عین حال پراهمیت سیاست بگذارند و صرفاً به دلیل نگرش های فرهنگی غلط و عادات متاثر از فرهنگ مردسالار حاکم بر احزاب، به حاشیه رانده نشوند. ارزیابی آنچه طی چند سال اخیر در این حزب اصلاح طلب در زمینه مورد نظر صورت گرفت، مجالی فراخ تر می طلبد اما انتخابات اخیر کنگره یازدهم مشارکت حاکی از آن است که باور مردان سیاست در سطح ملی (با توجه به اینکه صاحبان آرا از استان ها، بیش از مرکز حضور داشته اند) به لیاقت و توانمندی زنان در این عرصه سخت و صعب افزایش یافته به نحوی که به رغم بی رغبتی به استفاده از اقدامات مثبت جبرگرایانه، از قدرت انتخاب خود به نفع زنان و البته به مصلحت حزب متبوع شان استفاده کردند و این بار با افزایش تعداد منتخبان زن در شورای مرکزی بر اهمیت حضور زنان و توجه به مسائل زنان که طی این ۱۰ سال عمر حزب جوان مشارکت به انحای مختلف مطرح شده، مورد کنکاش و بحث و بررسی قرار گرفت، با قاطعیت تمام صحه گذاشتند و به دنبال این واکنش مثبت به حضور تاثیرگذار زنان در حزب، شورای مرکزی منتخب نیز در انتخاب اعضای دفتر سیاسی باز هم فارغ از سیستم سهمیه بندی، حدود ۳۰ درصد از ظرفیت را به زنان اختصاص دادند و این بار با اقبال به چهره های جوان تر، نیاز حزب را به تحولی متناسب با جامعه جوان کشورمان مورد اعتنا قرار داد.<br />
در چنین شرایطی زنان راه یافته به شورای مرکزی که همگی شان پیش از این هم به نوعی تجربه حضور در کادر رهبری حزب را داشته اند با توجه کامل به پیام هایی که از این کنگره و کنش ها و واکنش های صاحبان آرا و ناظران از مرکز و مناطق و از گروه های مختلف زنان، مردان، جوانان، اقلیت ها و&#8230; گرفته اند، بیش از گذشته مصمم هستند با برنامه ریزی هایی مبتنی بر تجاربی که طی این ۱۰ سال با آزمون و خطا کسب کرده اند، همراه با بهره گیری از تجارب دیگران که این مسیر صعب را تا حدی پشت سر گذاشته و اینک به طور نسبی در جایگاه های قابل قبولی قرار گرفته اند، زمینه حضور موثر زنان در کلیه ارکان حزب را بیش از پیش فراهم کرده و از تمام قدرت و توان خود برای باقی ماندن حزب مشارکت ایران اسلامی به عنوان یک حزب اصلاح طلب پیشرو با حضور زنان و مردانی شایسته و توانمند استفاده خواهند کرد. </p>
<p>ضمیمه روزنامه اعتماد  ۳۰/۹/۱۳۸۷  http://www.etemaad.ir/Released/87-10-01/archive.htm</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mohtashami.info/?feed=rss2&amp;p=245</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>یک سفر یک تجربه</title>
		<link>http://www.mohtashami.info/?p=237</link>
		<comments>http://www.mohtashami.info/?p=237#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 03 Dec 2008 06:15:36 +0000</pubDate>
		<dc:creator>فخرالسادات محتشمی پور</dc:creator>
				<category><![CDATA[دیروزنوشت]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mohtashami.info/?p=237</guid>
		<description><![CDATA[هفته گذشته به مناسبت شصتمین سال اعطای حق رأی به زنان بلژیک مؤسسه آمازون با همکاری ریاست پارلمان بروکسل، کمیساریای روابط بین الملل، مؤسسه برابری زنان و مردان و چند وزارتخانه این کشور در یک برنامه سه روزه که با شرکت میهمانانی از سه کشور مراکش، ترکیه و ایران برگزار کرد که در آن، گزارش‌هایی [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>هفته گذشته به مناسبت شصتمین سال اعطای حق رأی به زنان بلژیک مؤسسه آمازون با همکاری ریاست پارلمان بروکسل، کمیساریای روابط بین الملل، مؤسسه برابری زنان و مردان و چند وزارتخانه این کشور در یک برنامه سه روزه که با شرکت میهمانانی از سه کشور مراکش، ترکیه و ایران برگزار کرد که در آن، گزارش‌هایی از وضعیت برابری زنان و مردان در حوزه قدرت ارائه شد. این گزارش ها در سه بخش پارلمان، شوراهای محلی و احزاب سیاسی بود که این یادداشت اختصاصاً گذری اجمالی بر نتیجه مطالعه ای است که برروی وضعیت زنان در احزاب سیاسی این کشور انجام شده است. لازم به ذکر است که به گفته ارائه کننده این گزارش، این تحقیق اولین تحقیقی است که در ارتباط با وضعیت زنان در احزاب سیاسی و نگاه احزاب سیاسی به مسئله زنان صورت گرفته است. این مطالعه عمدتاً بر روی ساختار احزاب بوده که توسط کمیسون برابری حقوق زنان و مردان در چارچوب مطالعه زنان و فعالیت های سیاسی آنان، انجام شده است. در این تحقیق ده حزب سیاسی مورد مطالعه قرار گرفته اند که بنابر ملاحظاتی از ذکر نام آنها به تفکیک در ارائه نتایج صرفنظر شده و نتایج به طور کلی ارائه شده است. شیوه کار علاوه بر مطالعه اساسنامه ها و آئین نامه های داخلی احزاب مصاحبه با اعضای هر حزب شامل زنان عضو در کادر رهبری، یک مرد، یک کادر اداری، یک جوان و یک عضو محلی بوده است.<br />
در بررسی های به عمل آمده در اساسنامه احزاب و مکانیزم های عضوگیری قوانین رسمی و عرفی برای ارجحیت به زنان به دست آمده که البته قوانین رسمی در این زمینه محدود بوده است. البته تمام احزاب اصل برابری زن و مرد را در اساسنامه خود دارند درحالی که تا قبل از سال ۱۹۸۵ م چنین چیزی وجود نداشته است و از این زمان است که احزاب به این نتیجه رسیده اند که زنان باید در سطوح بالا  و در کادر رهبری و در پست های مرکزی و قابل رؤیت حضور داشته باشند. بنابراین در احزابی که رئیس آن مرد است حتماً معاون زن است و به عکس و البته بعضی احزاب هم برای استفاده از قابلیت زنان، پست های جدیدی را ایجاد کرده اند. اما در قوانین عرفی توجه بیشتری به زنان شده است. زیرا ضریب مشارکت، اعمال برابری را ایجاب می کند. براین مبنا تعداد زنان گاهی تا ۵۰% افزایش می یابد ولی حضور آنان الزاماً به معنای معرف حقوق زن نیست و این حضور ظاهری موجب بالا رفتن مقام و موقعیت زن نمی شود. نکته قابل تأمل دیگر که از مصاحبه ها به دست آمده این است که احزاب در یافتن زنان ایده آل برای اشغال پست های بالا دچار مشکل هستند البته تعریف مشخصی هم از زن ایده آل در برابر مرد ایده آل ندارند چراکه قانون مشخص مکتوبی در این زمینه وجود ندارد. همچنین صرفنظر از نمای بیرونی و موقعیت های برابر برای زنان و مردان، در درون احزاب کمتر به مسئله زنان توجه نشان داده می شود، مثلاً در تحقیقات مسائل زنان پی‌گیری نمی شود.<br />
بر اساس این تحقیق همچنین ایدئولوژی احزاب سیاسی در نوع نگرش و تعاملشان با زنان تأثیر جدی دارد و احزاب چپ به نسبت احزاب دست راستی مسئولیت بیشتری به زنان می دهند و زنان عضو احزاب چپ در تصمیم گیری ها نقش بیشتری دارند.<br />
نکته قابل توجه در این مطالعه این است که طی بررسی های بعمل آمده در تمام احزاب در کلیه سطوح اعم از انتخابات، عضوگیری و عملکرد داخلی، بیشتر اعمال برابری جنسی حاکم بوده تا برابری جنسیتی و برابری جنسیتی در سطوح بالای احزاب بسیار کم اما در دیگر سطوح بیشتر مشاهده می شود.<br />
در پایان محققین این پژوهش با توجه به اهمیت برابری جنسیتی، برای رسیدن به این هدف راه‌حل‌های زیر را پیشنهاد کرده اند:<br />
-	قرار گرفتن برابری جنسیتی بعنوان یک اصل در دستورکار همه احزاب سیاسی<br />
-	استفاده از مکانیزم سهمیه بندی جنسیتی<br />
-	اعمال سهمیه بندی نه تنها در رس بلکه در تمامی سطوح<br />
-	اعمال برابری جنسیتی در عضوگیری نمایندگان داخلی و خارجی<br />
-	مدون و مکتوب کردن قوانین و اجتناب از توصیه های بدون پشتوانه اجرایی<br />
-	اجتناب از اختصاص موفقیت های صرفاً سمبلیک برای زنان<br />
-	حمایت کامل و همه جانبه از برابری جنسیتی و حضور تأثیرگذار زنان و نیز توجه به مسائل زنان در برنامه ریزی های حزبی</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mohtashami.info/?feed=rss2&amp;p=237</wfw:commentRss>
		<slash:comments>9</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>مصائب شیرین</title>
		<link>http://www.mohtashami.info/?p=226</link>
		<comments>http://www.mohtashami.info/?p=226#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 08 Oct 2008 07:22:20 +0000</pubDate>
		<dc:creator>فخرالسادات محتشمی پور</dc:creator>
				<category><![CDATA[دیروزنوشت]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mohtashami.info/?p=226</guid>
		<description><![CDATA[جنبش زنان در ایران جنبشی عدالت خواه و برابری طلب است که بیشترین تمرکز خود را بر رفع تبعیض‌های قانونی و حقوقی قرار داده است. هرچند در نظرسنجی ها و نیازسنجی هایی که تاکنون از زنان شده، مشکلات حقوقی رتبه اول را نداشته اند اما از آنجا که قانون می تواند پشتوانه‌ای محکم برای تعاملات [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p align="right">جنبش زنان در ایران جنبشی عدالت خواه و برابری طلب است که بیشترین تمرکز خود را بر رفع تبعیض‌های قانونی و حقوقی قرار داده است. هرچند در نظرسنجی ها و نیازسنجی هایی که تاکنون از زنان شده، مشکلات حقوقی رتبه اول را نداشته اند اما از آنجا که قانون می تواند پشتوانه‌ای محکم برای تعاملات انسانی و حتی تأثیرگذار در استحکام نگرش و فرهنگ جوامع باشد، اهمیت پرداختن به رفع تبعیضات حقوقی انکارناپذیر است. هم از این رو از آغاز شکل‌گیری نهادها و مراکز دولتی و غیردولتی مرتبط با مسائل زنان، این مهم در دستور کار آنان قرار داشته است.<br />
کمیسیون های امور بانوان، کانون های فرهنگی- اجتماعی زنان، دفاتر امور زنان دستگاههای دولتی و بویژه مرکز امور مشارکت زنان ریاست جمهوری و وزارت کشور، همگی درگیر مسائل و مشکلات حقوقی زنان بوده به کار اندیشی و چاره اندیشی در این رابطه پرداخته اند. فراکسیون زنان مجلس ششم نیز درپی اقدامات پراکنده زنان در مجالس قبلی حساسیت بیشتری به این امر نشان داده و حتی شورای فرهنگی- اجتماعی زنان نسبت به مشکلات حقوقی زنان تاحدی اعتنا نموده است. سازمان های غیردولتی نیز بویژه مدافعان حقوق زنان به طور مستقیم و غیر مستقیم درپی اتخاذ تدبیر برای حل مشکلات حقوقی زنان بوده اند وعلاوه بر برنامه های آموزشی و پژوهشی خود، مشورت هایی در این زمینه به نهادهای ذیربط داده اند. اما سؤال اساسی اینجاست که آیا با اصلاح قوانین و تبعیض زدایی جنسیتی از آن، زنان در نقطه مطلوب قرار خواهند گرفت؟ بی شک پاسخ این سؤال مثبت نخواهد بود. چرا که عالی ترین و متعالی ترین قوانین بدون ضامن اجرایی پیش بینی شده، برطرف کننده نیازهای حقوقی جوامع نخواهند بود. اینجاست که ضرورت آموزش، زمینه سازی و فرهنگ سازی و مشارکت گروه های مرجع و تأثیرگذار در ترویج این فرهنگ بیش از پیش آشکار می شود و اینجاست که اهمیت پیوند نظر و عمل عیان می گردد، پس علاوه بر شهروندانی آگاه و برابری طلب باید کارگزارانی فهیم و دلسوز و دردآشنا هم وجود داشته باشند تا با درک درست از نیازهای روز و تحلیل درست از شرایط اجتماعی تدبیر لازم را برای حل معضلات جامعه و مشکلات زنان اتخاذ کنند. بنابراین برای کنترل و ساماندهی وضع موجود و رسیدن به شرایط مطلوب زنان باید به مقوله قدرت، به مثابه ابزاری برای احقاق حقوق زنان و رساندن جامعه به برابری بنگرند.<br />
 امروزه در جهان، مشارکت سیاسی زنان به عنوان یکی از عوامل توسعه عمدتاً در دو حوزه پارلمان و مدیریت اندازه گیری می شود که متأسفانه در ایران، علیرغم رشد ظرفیت ها و قابلیت ها در زنان، طی سالهای اخیر نه تنها هیچ گونه تلاشی برای استفاده از این قابلیت ها نشده است، بلکه به دلیل عدم وجود نگرش مثبت در این زمینه برنامه ریزی هایی هم که در دولت اصلاحات شده بود، مورد غفلت و بی اعتنایی قرار گرفته و اقدامات و فعالیت های پیشین متوقف شده است. درنتیجه میزان مدیریت زنان در دستگاه های دولتی  کاهش یافته و نیز تعداد نمایندگان زن پارلمان نیز با کاهش چشمگیری روبرو شده است. در چنین شرایطی تنها روزنه امید برای جامعه زنان انتخابات ریاست جمهوری است تا بار دیگر امکان حضور و رقابت کاندیدایی اصلاح طلب فراهم شود. کاندیدایی که با درک درست از شرایط داخلی و بین المللی، سکانداری این کشتی بلادیده را به عهده گیرد و در عین حال در مواجهه با انبوه مشکلات و مصائب عظمایی که این ملک و کشور را فراگرفته مسائل اجتماعی و بویژه مسائل زنان را امری حاشیه ای نپندارد. طبیعتاً دو دوره سکانداری اصلاح طلبان و تجربه دولت های قبل و بعد از آنها، امروز واقع بینی شهروندان را افزون کرده است و جامعه زنان نیز با شناخت موقعیت خود و نیز قابلیت ها و ظرفیت های واقعی‌شان فرصت دارند تا با نگاهی ژرف تر، بهترین مسیر و چه بسا تنها مسیر ممکن برای دستیابی به وضعیت مطلوب را شناسایی کرده با قدم هایی استوار در آن پای نهند.<br />
 هرچند کشور عزیزمان در شرایط ویژه ای قرار دارد و مصالح کلی کشور و منافع عمومی در نگاهی بدبینانه می تواند این بار هم مطالبات زنان را به خواسته هایی درجه چندم تنزل دهد، اما نقش اثرگذار زنان در معادلات سیاسی و تغییر موازنه آن از یکسو و اهمیت مطالبات اجتماعی و نوع نگاه کاندیدای ریاست جمهوری در دوره جدید به این مطالبات و نیز نگرش و نظام فکری که کاندیدا متعلق به آن است، می تواند این بار شرایط متفاوتی را فراهم آورد.<br />
 در نگرش اصلاح طلبانه که دولت را پاسخگو و مردم را ذی حق و به تعبیر حضرت امام (ره) ولی نعمت می داند، همه شهروندان نه تنها محق بلکه موظفند که حقوق مشروع خود را که در قانون اساسی مورد تأکید قرار گرفته، مطالبه کنند و دولت در قبال آنچه برای آنان می کند هیچ منتی نداشته و صرفاً انجام وظیفه کرده است.<br />
 در نگرش اصلاح طلبانه شهروندان به مثابه شرکای اجتماعی دولت اعتبار می شوند و از تمام ظرفیت ها و قابلیت های آنان برای توسعه کشور بهره گیری می شود و زمینه برای مشارکت همه جانبه آحاد مردم فراهم می آید.<br />
 از نگاه اصلاح طلبان شکل گیری سرمایه اجتماعی و بالابودن آن نشانگر توسعه است. شبکه ای از روابط و پیوندهای مبتنی بر اعتماد بین فردی و بین گروهی و تعاملات افراد با نهادها، سازمان ها و گروه های اجتماعی که متأسفانه درحال حاضر این سرمایه اجتماعی در کشورمان وضعیت مطلوبی ندارد.<br />
 زنان اصلاح طلب شرایط امروز کشور را بخوبی درک می کنند از وضعیت داخلی و بحرانهای بین المللی آگاهی دارند و چه بسا به دلیل دغدغه های مادرانه بیش از مردان نگرانی و دلواپسی فردای ایران و فرزندان ایران را دارند اما این همه مانع از آن نیست که از نظر آنان مسائل زنان از اولویت کمتری برخوردار شده مورد غفلت قرار گیرد.<br />
 زنان اصلاح طلب با وقوف به اهمیت امر مشارکت سیاسی، عمل سیاسی را برای خود فریضه دانسته علیرغم همه سختی ها و مصائب پای در راهی گذاشته اند که بویژه در این زمان عافیت طلبان از آن پرهیز دارند و با علم به اضطرار دست یابی به قدرت برای رفع تبعیض و ایجاد جامعه ای برابر، همه زنان ایرانی را در کنار مردان به مشارکت می خوانند و اینک که هنوز جامعه زنان ایرانی به طور متشکل و هدفمند کاندیدای مستقلی از میان خود برای ریاست جمهوری درنظر ندارد، تنها گزینه ممکن را برای پیگیری منویات خود «سیدمحمد خاتمی» می دانند. رئیس جمهوری که می توان کنارش نشست و مشفقانه به او مشورت داد که شنواست و در مقابلش نشست و بیرحمانه نقدش کرد که صبور است و در غیابش می توان به پایمردی اش بر سر اصولی که به آن معتقد است آفرین گفت. و مطمئن بود که ظرفیتش فراتر از آن است که با هزاران مدح و ثنا ذره ای از خود بیخود شود.</p>
<p align="right"><a href="http://www.etemaad.com/Released/87-07-16/166.htm">http://www.etemaad.com/Released/87-07-16/166.htm</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mohtashami.info/?feed=rss2&amp;p=226</wfw:commentRss>
		<slash:comments>16</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>آن چه ما برای لایحه کردیم</title>
		<link>http://www.mohtashami.info/?p=225</link>
		<comments>http://www.mohtashami.info/?p=225#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 06 Oct 2008 13:28:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>فخرالسادات محتشمی پور</dc:creator>
				<category><![CDATA[دیروزنوشت]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.mohtashami.info/?p=225</guid>
		<description><![CDATA[گزارش اقدامات اصلاح طلبان برای لایحه در ماههای پایانی مجلس هفتم بود که خبر تقدیم اولین لایحه مربوط به خانواده بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به مجلس شورای اسلامی، منتشر شد و به دنبال آن نگرانی هایی از دستکاری های دولت در این لایحه که توسط قوه قضائیه تنظیم شده بود، در میان دلسوزان و [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p align="right">گزارش اقدامات اصلاح طلبان برای لایحه<br />
در ماههای پایانی مجلس هفتم بود که خبر تقدیم اولین لایحه مربوط به خانواده بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به مجلس شورای اسلامی، منتشر شد و به دنبال آن نگرانی هایی از دستکاری های دولت در این لایحه که توسط قوه قضائیه تنظیم شده بود، در میان دلسوزان و درد آشنایان جامعه مدنی به وجود آمد و به تدریج مطرح شد. زنان اصلاح طلب از اولین گروهایی بودند که نسبت به این لایحه و ایرادات جدی آن موضع گیری کردند. به طور مشخص جبهه مشارکت ایران اسلامی با ایجاد دو وبلاگ در وبلاگستان فارسی روشنگری در این زمینه را آغاز کرد و کمیسیون و شاخه زنان مشارکت بلافاصله نسبت به آن در قالب مصاحبه و یادداشت ها و مقالات منتشره واکنش نشان دادند و دو نشست تخصصی به منظور نقد این لایحه برگزار شد که از منظرهای مختلف فقهی، حقوقی، اجتماعی و روانشناسی موضوع به بررسی ونقد و نظر گذاشته شد. هم زمان با این اقدامات زنان اصلاح طلب از احزاب و گروههای مختلف و نیز مدیران دوره اصلاحات اقدام به انتشار نامه سرگشاده ای خطاب به نمایندگان مجلس هفتم کردند که طی آن به نقد منصفانه لایحه پرداختند موارد ضعف و قوت آن را عنوان نموده خواهان توجه نمایندگان مردم به ایرادات اساسی آن شدند.<br />
هر چند مجلس هفتم در پایان عمر خود صلاح بر آن ندید که لایحه موسوم به حمایت از خانواده را در دستور کار قرار دهد اما مجلس هشتمی ها خواه نا خواه طرح این لایحه با سرنوشتشان گرده خورد و به این ترتیب لایحه واکنش برانگیز و پر سرو صدای حمایت از خانواده جزء اولین دستورهای مجلس هشتم بود. گروههای مختلف زنان که در جریان روند کار قرار گرفته بودند، مجدداً اقدامات همزمان سلبی و  خود را آغاز کردند. زنان مشارکت نیز در کنار دیگر زنان اصلاح طلب با آگاهی از آنچه قرار است بر زنان برود و تبعیضی که قرار است قانونی شود، از زبان قلم برای ابراز بیانات اعتراضی خود استفاده نموده یادداشت ها و مقالاتی در این زمینه در رسانه های اصلاح طلب و سایت ها و وبلاگ های شخصی خود منتشر نمودند. جبهه مشارکت با صدور بیانه ای لایحه را به نقد کشید و نقد سریال پیامک از دیار باقی در مشارکت نیز نهایتاً به نقد لایحه خانواده منجر شد. سایر احزاب اصلاح طلب نیز اقدامات روشنگرانه ای را آغاز کردند و مجمع زنان اصلاح طلب صلاح بر آن دید که لابی با نمایندگان اصلاح طلب را آغاز کند و این همزمان بود با شکل گیری ائتلاف رسانه ای زنان برای گفتن نه به لایحه حمایت از مردان خانواده! و به تدریج گفتگوهای مختلف زنان و صاحبان نگرش و آراء و خواستگاههای متفاوت و نمایندگان و وابستگان آنها به نمایندگان مجلس شروع شد و ادامه یافت که تأثیرگذارترین آن حضور همزمان زنان فعال اجتماعی و سیاسی و فرهنگی و حقوقی در مجلس شورای اسلامی بود. بی تردید گفتگوهای رو در روی و بی واسطه زنان با نمایندگان از حوزه های انتخابیه سراسر کشور نقش مؤثری در دادن آگاهی و بینش به آنان نسبت به لایحه و عواقب آن در صورت تصویب، داشت ملاقات تعدادی از زنان اصلاح طلب و نمایندگان زن مجلس هشتم با زنان عضو فراکسیون زنان نیز از دیگر اقداماتی بود که به منظور ایجاد همدلی و وفاق زنانه برای پیشگیری از قانونی شدن تبعیض صورت گرفت و در این زمینه کمیته زنان خانه احزاب نیز بیکار ننشست و موضوع را در دستور کار چند جلسه از جلسات خود قرار داد و حتی یکی از این جلسات با حضور رئیس خانه احزاب تشکیل شد و احزاب عضو موظف شدند اقداماتی همزمان برای جلوگیری از تصویب لایه انجام دهند که نقطه زمان طرح لایحه در مجلس، برگزار شد، به اطلاع افکار عمومی رسید و نهایتاً ارجاع لایحه به کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس به دنبال روشنگری های گروههای مختلف زنان و مردان صاحب اندیشه و آشنا به نیازها و صورت های روز جامعه به حذف دو ماده اضافه شده توسط دولت انجامید.<br />
اینک هر چند پر مناقشه ترین مواد این لایحه با بیداری زنان فعال حقوق زنان و پی گیری های مجدد به آنان و با عنایت برخی مراجع و علماء و نمایندگان محترم مجلس، جذف شده و اما نواقصی که لایحه حتی در مقایسه با قانون قبلی دارد، همچنان نگرانی ها را باقی گذاشته است. لذا زنان اصلاح صلب با نقد کارشناسانه لایحه پیشنهادات خود را به صورت مکتوب در اختیار زنان نماینده و اعضاء کمیسیون حقوقی و قضایی گذاشته اند تا تغییرات لازم در محیطی کاملاً کارشناسی و فارغ از سیاست زدگی و هیجانات ناشی از اعمال نظر صاحبان قدرت، اعمال شود، باشد حالا که قرار نیست چندان توجهی به رفع تبعیض های حقوقی و قانونی از زنان شود، لا اقل در قانونی کردن تبعیض هایی از نوع جدید نیز هست گمارده نشود.</p>
<p align="right"><a href="http://www.kargozaaran.com/ShowNews.php?32370">http://www.kargozaaran.com/ShowNews.php?32370</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.mohtashami.info/?feed=rss2&amp;p=225</wfw:commentRss>
		<slash:comments>14</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
