روزنهفخرالسادات محتشمی پور

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام علی آل یس

الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم

هفدهم ربیع است و روز میلاد تو محمدجان ای پیامبر رحمت!  روزی پربرکت که از بامداد تا شامگاهش سرورآفرین و فرح بخش است. روزی که معنای عید را از عمق جان می فهمیم ما مسلمان ها در گوشه گوشه عالم.

در منبرها می گفتند و می گویند که تو در روز حشر در دروازه بهشت می ایستی و می گویی تا تمام امت من به این سرای وارد نشوند من هم بدان ورود پیدا نمی کنم. می گفتند و می گویند که تو همه امتت را در آن روز سخت شفاعت می کنی و خداوند دو عالم بر بندگانش که آئین مسلمانی دارند به خاطر عظمت تو منت می نهد و قلم عفو بر صحیفه کردارشان می کشد. این همه نشان از بزرگی روح تو دارد و میزان مهر و محبتت که حتی دشمنان خود را بخشیده ای و سرانجام نیک را برایشان تمنا می کنی. همان ها که هنگام گذار از کوچه های مکه بر سرراهت زباله می ریختند و بر سرت شکمبه گوسفند خالی می کردند. همان ها که با تو دشمنی ورزیدند و تو هنگام فتح مکه، که یوم المرحمة بود نه یوم الملحمة، خانه شان را مأمن اعلام کردی. همان ها که تو را آزار دادند و دوستانت و اقوامت و ایمان آورندگان به دینت  را آزار دادند و فرزندان و اهل بیتت را آزار دادند اما تو نه تنها با آنان مقابله به مثل نکردی بلکه حتی چون پیامبران پیش از خودت آن ها را نفرین نکردی و حتی از بددلی و زشت کاری هایشان نزد خدایت شکایت نکردی که او تو را آموخته بود که اگر بخواهد همه بندگانش را جزو ایمان آورندگان و هدایت شدگان قرار می دهد و از تو خواسته بود که خود را زیاده رنجه نداری برای هدایت آنان که گوش و سر و چشم و دل از تو و دعوتت برمی گردانند و خواسته بود که غصه هدایت آنان را نخوری و به خدایشان واگذار کنی که بر تو نیست الاالبلاغ!

میلادت را به سرور نشسته ایم ای پیامبر رحمت! و این روز بزرگ را عید گرفته ایم در حالی که دلمان خون است از ستم گرانی از امت تو که نام مسلمانی برخود نهاده و آئین مسلمانی را زیرپای گذاشته اند و مرام مسلمانی را فراموش کرده اند و نهاد مسلمانی را به سخره گرفته اند! دلمان خون است از ستم گرانی که با پرچم دین تو و برزبان راندن نام مبارک تو، متمسکین به ولایت تو و اهل بیتت را در کوی و برزن به باد ناسزا و مشت و باتوم و گلوله می گیرند تا قدرت مطلقه خویش را به آنان بباورانند و اراده لایزال الهی را در برابر آن به هیچ گیرند! آری دلمان خون است از همه بدی هایی که می بینیم و می شنویم و می خوانیم از دست بدکارگانی که نه تنها دامان خویش به گناه آلوده اند بلکه با خلط اسلام طالبانی با اسلام ناب محمدی به جای جهانی کردن این دین،  دایره مسلمانی را روز به روز تنگ تر می کنند و خدای عالمیان را خدای جزئی از بندگان نابه فرمانش معرفی می کنند که به آنان مجوز بدزبانی و بدکنشی و بدسگالی در برابر قدرت بی منازع ظالمان داده است. خدایی که همه وسیله های کثیف و ناموجه  را برای رسیدن آنان به هدفشان که چون گوساله سامری آراسته شده است، مباح بلکه مستحب مؤکد می داند. نعوذبالله که چنین خدایی همان ارسال کننده رسل و نازل کننده وحی و مُنزل  آیات زبور و تورات و انجیل و قرآن مجید باشد! نعوذبالله که ما بنده و ستایش کننده چنین خدای ساخته دست جباران باشیم! و نیک می دانیم دروازه بهشت به روی چنین افرادی از امت تو بسته است و تو هرگز انتظار آنان را برای ورود به بهشت عدن الهی نمی کشی.

خدای ما همان خدای توست که محبوب اویی و برگزیده اویی ای محمد مصطفی! خدای ما رحمان و رحیم و ستار و توّاب و غفور و ودود است. و هرچه غلظت و تندی و سختی دارد با کافران و مشرکان و منافقان است که دین خدا را تکذیب می کنند و دل به شرک و دست و زبان و قلب به گناه می آلایند و بر علیه بندگان خوب خدا توطئه می کنند و نظام خلقت را بر هم می زنند و حق الناس را وامی گذارند و حقوق زن را رعایت نمی کنند و از حدود الهی تجاوز می کنند و همین خدای شدید و ذوانتقام وقتی که دل بنده ای نرم شود و قصد بازگشت نماید باز هم آغوشش به روی او باز است مگر در مورد حق الناس که برای خود هیچ حقی در قبال آن قائل نیست و راضی کردن دل بنده اش را تنها راه نجات غاصب و ظالم و متعدی و جائر از عذاب جاودان معرفی می کند. آری همین عدل الهی است که ما را به آینده امیدوار می کند و قدرت تحملمان را بالا می برد و اراده مان را برای استیفای حقوقمان قوی تر می سازد. می دانیم که خداوند یار مظلومین است و خصم ستم گران و معین مستضعفین و است و در هم کوبنده مستکبرین. و در طول تاریخ بشریت چه بسیار طومار ستم برچیده است و چه بسیار نوید برچیدن بساط ستم و حتی استقرار امتی به از امت گناه کار و نابه فرمان حاضر، در روی زمین  داده است. اگر نبود عدل الهی و روز جزایی که عدالت در آن روز معنای واقعی خویش را می یابد، چه بسا ایمان هایی که به یغما می رفت و اعتقاداتی که سست می شد و لرزه هایی که بر اصول عقاید مردمان این روزگار وارد می شد و ترک هایی که قلب های مؤمن برمی داشت و انحرافاتی که گام زنی در راه حق به آن دچار می شد و …

خدای را شکر که دین تو که دین رحمت است و آئین تو که آئین اخلاق و رعایت انسان و مداراست، هنوز پیروان واقعی و منزه و اخلاق مدار خویش را در سراسر عالم دارد تا مقیاس و معیاری شوند برای شناخت بندگان دون و دنی ای که در دوران امتحان پای از مرز ایمان و تقوی و اخلاق برون گذاشته اند تا صندلی قدرت را به سوی خویش بکشند و بر آن تکیه زنند. خدای را سپاس که خدای تو خود محافظ اسلام عزیز و دین خود است و دیگران که با داعیه تولی گری این دین هر آن چه بدی است در حق بندگان خدا رواداشته اند، تنها عرض خود می برند و زحمت ها را برای بندگان خوب و مخلص خدا می افزایند. خدای را سپاس که تعالیم واقعی تو پس از قرن ها هنوز روشنگر راه کاوشگران حقیقت و آزادی است و دین تو دین خاتم باقی خواهد ماند هرچند که مروجین بدلی آن به زعم خود تاریخ مصرفش را محدود و عمرش را کوتاه کنند!

ولله العزة و لرسوله و للمؤمنین

فخرالسادات محتشمی پور

همسر زندانی خاص بیت شریف

دهم بهمن ماه یک هزار و سیصد و نود و یک